Επέμενε στις νέες προσωπικές μεταρρυθμίσεις που πραγματοποίησε, ο Ναπολέων θέσπισε τον νέο Ναπολεόντειο Κώδικα, γνωστό και ως τον νεότερο Γαλλικό Αστικό Κώδικα, στις 21 Μαρτίου 1804. Το νέο εκτεταμένο νομοθετικό πλαίσιο ολοκλήρωσε το νεότερο φεουδαρχικό σύστημα και διέπει τις ελευθερίες ιδιοκτησίας, τους οικογενειακούς κανόνες και τις προσωπικές ελευθερίες. Απαγόρευε τα δικαιώματα από την αρχή, θεωρώντας όλους τους ανθρώπους ίσους και ορίζοντας ότι η σωματική εργασία πρέπει να είναι διαθέσιμη σε πιο εξουσιοδοτημένους. Οι άνδρες είχαν δικαίωμα πνευματικής ελευθερίας και μπορούσαν να ανατεθούν στην ευθύνη των γυναικών και των παιδιών στην οικογένειά τους. Οι γυναίκες ήταν κυρίως απομεινάρια παρά νόμιμα δικαιώματα, παρόλο που δεν είχαν πολλά νομικά δικαιώματα κατά τη διάλυση. Το 1795, η νέα γαλλική πρωτοποριακή κυβέρνηση, γνωστή ως Διεύθυνση, ανέλαβε τον έλεγχο της χώρας.
Ηγέτης της Γαλλίας
Η εξορία του δεν κράτησε πολύ, όταν είδε ότι η Γαλλία είχε εμφανιστεί αντί για αυτόν. Το 1796, ο Ναπολέων ανέλαβε το νεότερο τιμόνι των Ενόπλων Δυνάμεων της Ιταλίας, μια θέση που ο Ναπολέων είχε λαχταρήσει. Ο νεότερος στρατός – μόνο 31.000 άνδρες, δυσαρεστημένοι και υποσιτισμένοι – θα μετατραπεί σύντομα σε στρατόπεδο λόγω του νεότερου αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων.
Πρώτη ιταλική επιχείρηση
Οι νέοι Εταίροι κάλεσαν τον Ναπολέοντα να κρατήσει τον έντονο μωβ όρο «Αυτοκράτορας μακριά από την Έλβα» και να λάβει ένα μεγάλο επίδομα δώδεκα εκατομμυρίων φράγκων ετησίως. Ο Ναπολέων αμφισβήτησε έναν εξαιρετικό χαιρετισμό 21 όπλων ενώ ο αυτοκράτορας του νησιού Έλβα. Πολλοί αντιπρόσωποι φοβόντουσαν ότι η Έλβα προσπαθούσε μαζί με τις ευρωπαϊκές χώρες να παραμείνει μια επικίνδυνη δύναμη. Στη Γαλλία, η νεότερη κυβέρνηση αναδιοργανώνεται, το νέο νομικό σύστημα είναι απλοϊκό και τα σχολεία βρίσκονται υπό την κεντρική διοίκηση.
Τον Οκτώβριο του 1799, ο Ναπολέων έφτασε στη Γαλλία και τον προσέγγισαν αρκετές δυσαρεστημένες γαλλικές αρχές, όπως ο Εμμανουήλ-Ζοζέφ Σιεγές, οι οποίες ήθελαν να τον ερευνήσουν κατά τη διάρκεια ενός πραξικοπήματος. Ο Ναπολέων ενέκρινε και, στις 9-10 Νοεμβρίου 1799, ανέτρεψε την κυβέρνηση με το αθώο πραξικόπημα της 18ης Μπρυμαίρ. Ο Ναπολέων στη συνέχεια ξεπέρασε τον Σιεγές και έγινε μια σεβαστή προσωπικότητα της νεότερης νομοθετού εξουσίας του, του Γαλλικού Προξενείου.
Ναπολέων Βοναπάρτης
Οι άνθρωποι έχουν πολλές απόψεις για το αν ήταν ένας κατά τα άλλα άθλιος ηγέτης. Έφερε πολλές γνώσεις από τον φιλελευθερισμό και τη Γαλλική Επανάσταση στις νέες χώρες που ξεπέρασε, όπως τον Ναπολεόντειο κώδικα, την ανεξαρτησία από την πίστη και την ελευθερία για να κάνει την επιστήμη και τις κυβερνήσεις πιο σύγχρονες. Οι εχθροί του τον θυμόντουσαν ως τύραννο και ορισμένοι ιστορικοί τον επικρίνουν για την πρόκληση πολλών πολέμων. Ο Βοναπάρτης μεγάλωσε στην Κορσική με την οικογένειά του στις 15 Αυγούστου 1769.
Ακόμα και όταν τελικά https://gold-bets.org/el-gr/app/ ανασυντάχθηκε και νίκησε τους νεοσύστατους Αυστριακούς στον Αγώνα μακριά από το Βάγκραμ (5-6 Ιουλίου), ο Άσπερν-Έσλινγκ κατάφερε να βοηθήσει τις ευρωπαϊκές χώρες να ηττηθούν. Στις 20 Φεβρουαρίου 1811, η Μαρί Λουίζ γέννησε έναν άντρα, τον Ναπολέοντα Β', ο οποίος είχε υποταχθεί ως βασιλιάς μακριά από τη Ρώμη. Όταν ο Ναπολέων έφτασε για πρώτη φορά στην Ιταλία, οι αξιωματούχοι του δεν τον υπολόγισαν καθόλου. Ήταν μικρό, στενό παιδί, μόλις 26 ετών και χωρίς εμπειρία σε ένοπλες δυνάμεις. Στη συνέχεια, εκστράτευσε εναντίον των Αυστριακών, παγιδεύοντας το Μιλάνο και δημιουργώντας πολλά γαλλικά κρατίδια στη βόρεια Ιταλία.
Οι νέες γαλλικές ένοπλες δυνάμεις, υπό τον Ναπολέοντα, κατέκτησαν μια τρομερή νίκη στον αγώνα των Πυραμίδων. Μόλις 300 γαλλικά στρατεύματα σκοτώθηκαν, ενώ χιλιάδες Μαμελούκοι (ένα παλιό ρεύμα μεταξύ Ανατολής) σκοτώθηκαν. Αλλά ο στρατός τους έχει αποδυναμωθεί από την βουβωνική κρούση και θα έχουν τρομερά αποθέματα επειδή το Ναυτικό ηττήθηκε στη Μάχη του Νείλου. Τα νέα τούβλα της Ροζέτας βρέθηκαν στον Γάλλο μηχανικό Pierre-François Bouchard, και ίσως ο Γάλλος φοιτητής Jean-François Champollion μπόρεσε να διαβάσει τις λέξεις από το τούβλο. Ο Ναπολέων επέστρεψε στη Γαλλία λόγω μιας αλλαγής στη νέα γαλλική κυβέρνηση. Κάποιοι πιστεύουν ότι ο Ναπολέων δεν μπορεί να άφησε τους στρατιώτες του στην Αίγυπτο.
Στις 16 Ιουνίου 1815, ο Ναπολέων έστειλε γαλλικά στρατεύματα στο Βέλγιο και νίκησε τους νεοσύστατους Πρώσους. Δύο ημέρες αργότερα, ηττήθηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο, ενισχυμένος από τους Πρώσους αντιπάλους, από τη φυλή μακριά από το Βατερλώ. Στις 24 Ιουνίου 1812, ξεκίνησε η εισβολή του Ναπολέοντα από τη Ρωσία, ενώ περισσότεροι από 615.000 Γάλλοι και συμμαχικοί στρατιώτες εισήλθαν στη νέα λίμνη Νίμεν, η μεγαλύτερη επιθετική επίθεση που είχε δει ποτέ η Ευρώπη. Οι νεοσύστατοι Ρώσοι, ωστόσο, αρνήθηκαν να συμμετάσχουν, δελεάζοντας τους νεοσύστατους Γάλλους στην περιοχή τους και συμμετέχοντας σε πολεμικές επιχειρήσεις. Αυτό ήταν ιδιαίτερα έντονο, καθώς οι Γάλλοι, χάνοντας πάνω από 100.000 άνδρες, οδήγησαν στην πρώτη μεγαλύτερη μάχη. Στις 7 Σεπτεμβρίου, οι νεότεροι Γάλλοι και Ρώσοι πολέμησαν τη νέα ήπια μάχη έξω από το Μποροντίνο και ο Ναπολέων εντάχθηκε στη Μόσχα μια εβδομάδα αργότερα.
Πολύ νωρίς στη ζωή σας και μπορεί να έχετε Στρατιωτική Εκπαίδευση
Πολλά χρόνια μετά το 1793, γεννήθηκε το 1794, γνωστό και ως η νεότερη βασιλεία μετά το Τρόμο, κατά την οποία σκοτώθηκαν έως και 40.100.000 άνθρωποι. Κάποια στιγμή, οι νέοι Ιακωβίνοι έχασαν τη δύναμή τους και ο Ροβεσπιέρος εκτελέστηκε. Η επιστροφή του Ναπολέοντα στη Γαλλία ξεκίνησε με θητεία στις γαλλικές ένοπλες δυνάμεις, κατά την οποία επανήλθε στην ενεργό δράση στη Νίκαια τον Ιούνιο του 1793.
Οι γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων, έχασαν τα περισσότερα από τα πρόσφατα αποκτηθέντα νόμιμα δικαιώματά τους βάσει του νέου κώδικα. Οι κανονισμοί θεώρησαν τις ανήλικες γυναίκες που δεν μπορούσαν να το κάνουν να αποκτήσουν τα νέα δικαιώματα που απορρέουν από την ιθαγένεια. Οι άνδρες που έμεναν μακριά από την περιουσία ανέκτησαν πλήρη εξουσία έναντι των γυναικών και των πολιτών. Ο άνδρας κατάφερε να κάνει τις τελευταίες οικονομίες για να διαχειριστεί τα έξοδα, ενίσχυσε τη νεότερη κοινότητα και έδωσε έμφαση σε μονοπάτια και ποτάμια.
Οι αυξανόμενες εντάσεις μεταξύ των Βοναπαρτών και των οπαδών του Πάολι αργότερα ανάγκασαν τους συγγενείς του Ναπολέοντα να φύγουν για να επιστρέψουν στην ηπειρωτική Γαλλία το 1793. Εξόριστος από την πατρίδα του, ο Ναπολέων δεν ήταν ένας εξαιρετικός Κορσικανός εθνικιστής, αλλά προσπάθησε να δεσμευτεί στη γαλλική κυριαρχία. Η σύνθεση συνασπισμών από ευρωπαϊκές χώρες εναντίον του προσέδωσε στον Ναπολέοντα τη δυνατότητα να ανακηρύξει τη Γαλλία κληρονομικό βασίλειο και να αναδειχθεί αυτοκράτορας το 1804.
